• Trzebuniak

Skarb w sercu


Pismo poucza nas, że przechowujemy wspaniały skarb w naszych sercach. To prawda, że jako ludzie jesteśmy słabi, ale otrzymujemy moc duchową, która pochodzi od Boga. Doświadczamy cierpienia, bólu, choroby, ale potrafimy wznieść się ponad trudności i nie ulegamy zwątpieniu. Mimo niepowodzeń i problemów, ufamy, iż nie jesteśmy nigdy sami. Chociażby wszyscy nas opuścili, to i tak wierzymy, że Pan jest zawsze z nami. Naszym wzorem i przykładem jest Syn Boży, Jezus Chrystus, który daje nam siebie w Eucharystii. Karmiąc się Jego Ciałem i Przenajświętszą Krwią nie umrzemy na wieki. Pan wskazuje nam na to, że trzeba przyjmować Go wraz z Jego słowami, pouczeniami, wymaganiami i wyrzutami.

Bóg wypełni cię Sobą i będzie cię przenikał aż do momentu, w którym całkowicie przemieni cię – obrazowo mówiąc – w osobę oddychającą Bogiem, człowieka, w którego żyłach płynie krew Syna Człowieczego. Przeczuwamy, że On żyje w nas, a Jego boskie Serce bije w naszym sercu. Od Niego otrzymujemy dar życia i możemy się nim dzielić ze wszystkimi. Jako chrześcijanie potrafimy ofiarować siebie, swój czas oraz swoją miłość dla bliźnich.

Apostoł Piotr wyznał pewnego razu: „Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego!” (J 6,68). Niejednokrotnie deklarowaliśmy Chrystusowi podobne słowa. Jednak warto pamiętać, że nie chodzi tutaj o chwilowy przypływ odwagi i szlachetności, choć jest to piękne, lecz trudne zadanie na całe życie. W ten sposób dajemy świadectwo i naśladujemy naszego Mistrza. On zaś każdego dnia wypełnia nas swoim Duchem, tak że możemy ogłaszać innym, że jesteśmy umiłowanymi dziećmi Ojca niebieskiego (z refleksją s. Agaty).


8 wyświetlenia
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now